Herken jij ook de fases dat je nog niet helemaal weet wat je einddoel is, en dat je dat enigszins kan verlammen? Ik kom dit regelmatig tegen in gesprekken met coaches. Zo sprak ik iemand die al heel lang dezelfde functie heeft, een functie waar hij voor is opgeleid, maar het werk geeft steeds minder voldoening. Gedachten als “Ik zou wel iets anders willen of weer meer uitgedaagd worden” komen steeds vaker voorbij. Maar wat dan? Ik vroeg hem wat hij met die gedachten gedaan had en toen bleek dat hij enigszins verlamd was geraakt. Het antwoord was in feite ‘niets’. “Ik heb geen duidelijk einddoel, dus weet ik ook niet hoe ik daar moet komen.”
We denken vaak dat we pas mogen praten met mensen in ons netwerk als we exact weten waar we naartoe willen. Maar niets is minder waar: juist je gedachten delen, anderen betrekken bij jouw proces en het delen dat je het (nog) niet weet, kan je enorm vooruit helpen.
Bijna iedereen vindt het leuk om mee te denken of je te helpen. Het werkt ook heel krachtig als je de ander vraagt om jou eerst veel vragen te stellen, heel nieuwsgierig te zijn. Het antwoord (moeten) geven op onverwachte vragen helpt je om je gedachten te ordenen en je richting steeds helderder te krijgen. Het voelt misschien kwetsbaar, want we willen altijd uitstralen alles onder controle te hebben en een duidelijke koers voor ogen te hebben. Maar ‘onderweg’ zijn en je laten voeden door de mensen die je tegenkomt op deze reis, dat is juist ook krachtig!
Je geniet meer van de gesprekken, je krijgt nieuwe inzichten en natuurlijk ook tips. En tot slot zullen je gesprekspartners je in contact willen brengen met mensen uit hun netwerk.
